از اینکه همیشه حالم بده خسته شدم...
اینکه کلی کار نکرده دارم هم همین طور...
فک کنم من وقتی خوشحالم که کار کنم... فعال باشم... هیچ کسی نمیتونه خوشحالی واقعی رو بم به ارمغان بیاره غیر از خودم...
مثلا اون روز که خودم تنهایی رفتم قدم بزنم کلی کیف داشت برام و کلی حس خوب...
وقتی خودم از خودم راضیم همه چی اوکیه و وقتی نیستم نیست...
از این به بعد میخوام روزانه وبلاگ بنویسم...توی کاغذ نوشتن ترس داره که کسی بخونتشون...
برچسب:
نویسنده: پارسا مهدوی